سيّد احمد دهكردى سيّد احمد فرزند سيّد محمّد باقر ملقّب به رحمتعليشاه در سال 1285 ه . ق در شهر كرد متولد شد و در اصفهان نشأت يافت دهكردى اصفهانى از اقطاب صوفيه و اكابر عرفا از علماى اماميه است . پس از اخذ علوم اوليه در نزد آخوند ملا محمد حسين دهكردى دايى خود ، آخوند كاشى و ميرزا محمد حسن نجفى و برادر خود و ديگران راهى عتبات عراق گرديد و در كربلا فقه و اصول را از حوزه‌ى ميرزا علينقى حائرى و فلسفه را از حوزه‌ى شيخ علامه حائرى فرا گرفت و مدتى در نجف اشرف در حوزه‌ى درس آخوند ملا محمد كاظم خراسانى صاحب كفايه به مقام علمى و درجه اجتهاد نايل گرديد . سپس به اصفهان بازگشت و به ترويج تصوّف و عرفان پرداخت و از اقطاب سلسله‌ى خاكساريه بود و در محله‌ى « در كوشك » اصفهان خانقاه داشت و جمعى از محضرش بهره مىبردند . سيّد احمد در دوازدهم جمادى الاوّل سال 1339 ه . ق . در اصفهان وفات يافت و در محله‌ى « در كوشك » در كوچه‌ى باغ حرم در بقعه‌اى مخصوص به خاك سپرده شد . دهكردى آثار و تأليفات بسيارى از خود به يادگار باقى گذاشته است و از مشهورترين آنها كتاب « آغاز حقيقت » ، « برهان حقيقت نامه » ، « رشحات رحمت » ، « ديوان فنايى » ، « مثنوى در شرح آيه‌ى نور » ، « مثنوى در شرح سؤال كميل بن زياد از حضرت على ( ع ) » در معنى حقيقت ، « منطق الطير منظوم » در شرح هفت وادى ، « ديوان شعر » و غيره « 1 » . - * - باز محرم شد و لواى « 2 » ماتم به پاست * ماتم سلطان عشق شهيد كرب و بلاست به عرش « 3 » و خلد برين فرقه‌ى كروبيّان « 4 » * حلقه‌ى ماتم‌زده ، صاحب ماتم خداست پيمبران سر به سر لباس نيلى « 5 » به بر * شال عزاى سياه به گردن مصطفى « ص » است موىكنان در زمين زنان ماتم‌زده * مويه‌كنان « 6 » در سماء حضرت خير النساست ز جور اعداى دون گشته فلك نيلگون * طشت افق پر ز خون از جگر مجتبى « 7 » ست سفر نما از حجاز ، بساز ساز عراق * شور حسينى ببين بلند از نينواست به قتلگاه اندرآ ، جلوه‌ى عشاق بين * يكى جدا دست او ، يكى سر از تن جداست يكى به چشمان او نشسته پيكان تير * يكى ز ظلم عدو بريده سر از قفاست يكى مكيدست تير به جاى پستان شير * يكى ز خون گلو چو سرو گلگون قباست

--> ( 1 ) - تذكرة القبور ؛ ص 114 . معجم الرجال الفكر ؛ ج 2 ، ص 582 . ( 2 ) - لوا : درفش و رايت و علم لشكر . ( 3 ) - عرش : تخت ، آسمان نهم . ( 4 ) - كروبيّان : فرشتگان مقرّب . ( 5 ) - نيل : مأخوذ از سنسكريت ، يك نوع گياهى كه آن را وسمه و رنگ به تازى كتم و سدوس گويند و ماده ملونه‌اى كه از برگ اين گياه به دست مىآورند در رنگرزى به كار مىبرند ، و نيلى يعنى به رنگ نيل كه كبود است و لباس نيلى يعنى لباس عزا . ( 6 ) - مويه‌كنان : ناله‌كنان . ( 7 ) - منظور حضرت امام حسن « ع » مىباشد .